Nieuwsbrief paard

Informatieavond “De paardenfokkerij en de mogelijkheden van deze tijd”

Hierbij willen we jullie van harte uitnodigen voor de informatieavond paard met als thema fokkerij op woensdagavond 9 maart 2022. Op deze avond zullen we jullie meenemen in de reis van de hengstige merrie tot het gespeende veulen.

 

Het programma voor deze avond ziet er als volgt uit:

19:00 Inloop

19:30 Aanvang en introductie door Haiko Koenen

19:45 Presentatie reproductietechnieken door Mariëlle Vullers

20:30 Pauze

20:45 Presentatie van geboorte tot het gespeende veulen door Sanne Mooren

21:30 Borrel

22:00 Einde

 

Locatie: Green Valley Estate, Bruggenseweg 11a, 5752 SC Deurne

Komt u ook? Graag zouden we u willen vragen uzelf aan te melden door een mail te sturen naar het volgende email adres: paarden@daczuidoost.nl

 

Met vriendelijke groet,

Team Paard Dierenartsencombinatie ZuidOost


Nieuwsbrief paard januari 2022

Influenza-tetanus vaccinatie

De KNHS zal vanaf januari 2022 een nieuw vaccinatiebeleid hanteren voor alle paarden en pony’s geboren vanaf 2022. De basisvaccinatie influenza-tetanus omvat drie vaccinatie momenten. De eerste vaccinatie moet binnen 21-92 dagen worden opgevolgd door de tweede vaccinatie. De derde vaccinatie moet 6 maanden na de eerste vaccinatie worden gezet. De paarden zijn vanaf de tweede vaccinatie startgerechtigd. Na de derde vaccinatie horen de paarden jaarlijks gevaccineerd te worden.

Zandkoliek

Het paard kan bewust of onbewust zand opnemen, bijvoorbeeld door het eten van zand, door voer vanaf een zanderige bodem te voeren of via kort gras in de wei waarbij de wortels met zand worden uitgetrokken en opgegeten. De opgenomen hoeveelheid zand hoopt na verloop van tijd op in het rechter deel van de dikke darm, waar het dan schade aan de darmwand kan veroorzaken.

Voorkomen is beter dan genezen, dus is het advies om zandopname bij paarden te voorkomen of op zijn minst te minimaliseren met behulp van aanpassing van het management. Het is belangrijk om een goede kwaliteit ruwvoer aan de paarden te verstrekken. Gelieve de paarden niet van een zanderige bodem te voeren, als alternatief kan men voeren uit een hooiruif, hooinet of slow feeder. Indien het paard verdacht wordt van het opnemen van zand, kunnen psylliumvezels worden bijgevoerd.

De meest typische symptomen bij zandophoping in de dikke darm zijn: waterdunne diarree op en af, en acute, chronische of terugkomende koliek. Andere ziekteverschijnselen die door zandophoping veroorzaakt kunnen worden zijn slechte vachtconditie, verminderd presteren en/of verlies van gewicht.

Een snelle methode om de aanwezigheid van zand aan te tonen is om mest met water in een lange handschoen te doen en deze handschoen op te hangen. Na een tijdje zal het aanwezige zand uitzakken in de vingertoppen van de handschoen. Indien geen zand in de vingertoppen wordt gevonden wil het niet zeggen dat er geen zand in de darmen van het paard aanwezig is. Zand wordt af en toe uitgescheiden, waardoor het onderzoek meerdere dagen achter elkaar uitgevoerd moet worden. Indien men zeker wil zijn van de hoeveelheid en/of aanwezigheid van zand is het aan te raden om een röntgenfoto van de buik te maken.

De therapie voor zandkoliek omvat het laxeren van het paard mogelijk in combinatie met het toedienen van psylliumvezels (vlozaadvezels). Hiermee wordt de activiteit van de darmen gestimuleerd, en daarbij het zand afgevoerd.  Afhankelijk van de ontwikkeling van de koliek zal de dierenarts verdere stappen ondernemen. Bij een ernstige ophoping van zand kan chirurgisch ingrijpen noodzakelijk zijn.

Voorkomen is beter dan genezen, dus is het advies om zandopname bij paarden te voorkomen of op zijn minst te minimaliseren met behulp van aanpassing van het management. Het is belangrijk om een goede kwaliteit ruwvoer aan de paarden te verstrekken. Gelieve de paarden niet van de grond te voeren en gebruik te maken van een hooiruif, hooinet of slow feeder. Indien het paard verdacht wordt van het opnemen van zand, kunnen psylliumvezels worden bijgevoerd. 

Equine Astma

Even een kuchje voor het rijden? Ach, dit is normaal krijgen we vaak te horen, echter niets is minder waar. Want een gezond paard hoest niet.

Equine astma is een veelvoorkomende aandoening van de diepere luchtwegen, en is van niet infectieuze oorsprong (niet overdraagbaar van het ene naar het andere paard). Het is een chronische ontsteking van de diepere luchtwegen als reactie op ingeademde deeltjes uit de omgeving waar het paard overgevoelig op reageert. Deze deeltjes kunnen o.a. bestaan uit stofdeeltjes, sporen van schimmels of endotoxinen (bacteriën).

Bij astma zullen de bronchiën (kleinste aftakkingen in de longen) zich gaan vernauwen, zal er een verhoogde slijmproductie optreden en vindt er een ontsteking van de slijmhuid plaats in de luchtwegen. De eerste tekenen van astma zijn af en toe een kuchje aan het begin van het rijden, met/zonder inspanningsintolerantie. In andere gevallen heeft het paard als klacht dat het minder snel hersteld na het werk en/of dat er neus uitvloeiing is na het rijden.

Het is een chronische ontsteking van de diepere luchtwegen als reactie op ingeademde deeltjes uit de omgeving, waar het paard overgevoelig op reageert. Als de astma verder vordert kunnen milde symptomen overgaan tot ergere klachten (zelfs in rust) zoals hoesten, neus uitvloei, sloomheid en zwaarder ademen. In korte tijd kan het soms overgaan in een acute astma aanval: erg hoesten, verhoogde ademfrequentie, pompen met de buik en erg benauwd zijn. Als deze situatie lang aanhoudt of wanneer de aanvallen snel achter elkaar plaatsvinden, dan wordt het longweefsel aangetast. In sommige gevallen is de schade irreversibel en is het longweefsel in dermate aangetast dat het zich niet meer kan herstellen.

Uw dierenarts kan een vermoeden hebben van astma op basis van de klinische symptomen in combinatie met de geschiedenis of de astma kan door middel van verder onderzoek aangetoond worden. Met een endoscopie kan er een beter beeld verkregen worden hoe de luchtwegen eruit zien. Hierbij wordt bij het staande gesedeerde paard een flexibele camera via de neus ingebracht. Een verder onderzoek van de dieper luchtwegen is mogelijk door middel van een longspoeling, waarbij een onderscheid gemaakt kan worden om welke luchtwegaandoening het gaat.